– Czemu się uśmiechasz? – pyta Jasmine, gdy wchodzę do sali konferencyjnej.
– Bo dziś wieczór z ramenem. Zabieraj swoje rzeczy.
Spogląda na swój laptop i wszystkie teczki, które rozłożyła wokół siebie.
– Jeszcze pracuję.
– Do zobaczenia jutro, dzieciaki – mówi Craig, zanim podniesie się z krzesła i ruszy w stronę drzwi. Nie trzeba mu dwa razy powtarzać.
– Daj spokój, biuro jest zamknięte i nie sko
