Iris:
Uśmiechnęłam się, szykując się, serce waliło mi jak oszalałe, bo bałam się, że coś pójdzie nie tak.
Fakt, że powinnam być podekscytowana nadchodzącymi wydarzeniami, to jedno, ale świadomość, że wszystko, czego się dotkniemy, wydaje się kończyć katastrofą, przerażała mnie teraz bardziej niż cokolwiek innego. Zwłaszcza biorąc pod uwagę, że Mariana wie i JEŚLI zdecyduje się powiedzieć mojemu oj
