Rozdział 97

DAPHNE

Wyciąga palce z mojego wnętrza i zanosi je do ust. Jego wargi otulają je, gdy zlizuje je do czysta. – To najsłodsze ciastko, jakie kiedykolwiek jadłem.

Wciąż nie mogę pojąć, co się właśnie wydarzyło. Nogi trzęsą mi się, gdy wkłada z powrotem dół od kostiumu.

Wciąż ma na sobie białą koszulę Oxford i szare spodnie od garnituru, a wyraźny zarys jego męskości biegnie wzdłuż uda.

O mój Boże, to