Daisy i Barbara pogrążyły się w głębokiej rozmowie, nieświadome upływającego czasu.
Karl, widząc, że Barbara dobrze się czuje, uznał, że nadszedł czas, by odejść. Jane pozostała siedzieć w pobliżu, niczym cicha obecność.
Gdy zbliżał się wieczór, Emery przybył do restauracji, aby je odprowadzić.
– Czemu tak wcześnie, panie Potter? – wykrzyknęła zaskoczona Daisy.
Emery cicho zachichotał. – Spójrz na
