Wchodzimy do środka, do wspaniałego holu wejściowego, a ja od razu zostaję uwięziona w objęciach. Nic nie widzę, bo miękki materiał zakrywa mi całą głowę, wbijając moją twarz w czyjąś pierś.
– Nie masz pojęcia, jak dobrze cię widzieć. Myślałem, że wszyscy zwariujemy, nie mogąc cię zobaczyć ani sprawdzić, co u ciebie przez całe lato.
Xander wypuszcza mnie z tego duszącego uścisku i trzyma na wyci
