Uczucia Adriena do Amelii były dość osobliwe. Mimo że byli rodzeństwem, Adrien odczuwał wdzięczność wobec Amelii. Myślał, że to dlatego, że był jej winien za odgrywanie jego roli przez tyle lat, pozwalając rodzicom doświadczyć radości z posiadania dziecka, które im towarzyszyło, kiedy jego brakowało.
– Dobrze, Amelio, idź z powrotem i wybierz sobie jakiś strój, który ci się podoba. My z rodzicami
