Rozdział 135 – Sabat Na Miejscu

NIE BYŁO tak źle. A przynajmniej tak mi się wydaje. Powiedziałam to, co musiałam powiedzieć. Klaskali i wiwatowali, kiedy musieli, bo inaczej, jak sądzę, Hunter musiałby się nimi zająć, a tego nie chcieli. Hunter wkradł się w serca swoich ludzi. Słodko o mnie mówił, zachęcał ludzi, by mi bardziej zaufali, że dam radę, że jestem jego partnerką tak samo, jak on jest moim, i że nie chce słyszeć o żad