Kiedy Laura poczuła, jak płoną jej policzki, Easton nachylił się bliżej, a jego głęboki i łagodny głos wyszeptał jej do ucha: "Tę jedną."
To była dokładnie ta karta, którą trzymała. Laura szybko otrząsnęła się z zakłopotania i przesunęła kartę do przodu, a jej serce biło jak oszalałe.
Steven uniósł brew. "No cóż, nic dziwnego, że wygrywają. Laura wnosi tu szczęśliwą aurę. Przegrana jest prawie nie
