Keir
Minęło piętnaście lat, odkąd straciłem prawie wszystko, co ceniłem w życiu, ale z upływem lat wcale nie jest łatwiej. Jedynym powodem, dla którego wciąż oddycham, jest kobieta, na którą patrzę.
To ona jest powodem, dla którego każdego ranka wstaję z łóżka; to dla niej codziennie wykonuję te same czynności i każdego dnia dziękuję Bogini za to, że jest bezpieczna.
Odkąd Lakota skończyła piętnaś
