Ariana, perspektywa pierwszej osoby:
Poczułam, że to koniec, w momencie, gdy Don Argento wyciągnął telefon z kieszeni. Wybrał numer i wiedziałam, że po drugiej stronie jest Silvio.
Rozejrzałam się po pokoju, tylko jedna droga ucieczki, a Don Argento stał przed nią.
Śmierć była bliska, a ja stałam naga, okryta jedynie prześcieradłem.
Mój mąż, Mateo, stał między mną a linią wzroku Dona Argento.



![Jego Złamana Omega [MM]](https://cos.storiesnook.com/2026/03/27/2f8b2936c0ba4205abe3cbe5f4a6913c.jpg?imageMogr2/crop/190x328/gravity/centerd)


