Jasmine nie należała do osób, które znoszą wszystko z kamienną twarzą. Wróciwszy do swojego pokoju, osunęła się na łóżko, a łzy popłynęły jej strumieniami. Między szlochami chwyciła poduszkę i zaczęła ją okładać, udając, że to Damien. "Jak śmiesz mnie tak traktować! Kretyn!"
Kiedy burza minęła, leżała wpatrując się w sufit. Pomyślała: 'Skoro teraz boli tak bardzo, co się stanie, kiedy zakocham się
