Evie spojrzała na uroczą dziewczynkę w telefonie i uśmiechnęła się z lekko zmarszczonymi brwiami.
– Chcę chlebek!
Julian i Eddy pospiesznie pomogli jej posmarować chleb dżemem i nalali mleka.
Może dlatego, że dzieci były tak urocze i uspokajające, Elaine nie czuła pieczenia w żołądku, a mdłości były znacznie mniej dotkliwe niż wcześniej.
Evie dotknęła swojego wydętego brzucha i ciężko westchnęła.
