₵ylester
– Trzymaj. – Wilk, którego imię, jak właśnie się dowiedziałem, brzmi Sebastian, rzuca mi w twarz stertą wielkich ubrań.
– Wolałbym nie oglądać dłużej twojego gołego tyłka na mojej kanapie. To są ubrania, załóż je. – Wskazuje głową na rzeczy, które niezdarnie złapałem w dłonie.
Przesunąłem się na wygodnej sofie i uśmiechnąłem z przekąsem. – Uważam, że tak jest całkiem wygodnie, może zostan
