Rozdział 73

Spojrzałyśmy na siebie zdezorientowane.

Z przerażenia zakryłam usta dłonią.

Co, jeśli miała rację? Nie było mowy, żeby Ewa celowo wywabiła mnie z domu tak wielkim kłamstwem, tylko po to, żeby znaleźć mnie tutaj, gdzie nie mam żadnego zabezpieczenia. Z trudem przełknęłam ślinę.

– No cóż, wróciłam.

Wstałyśmy. – Co zamierzasz zrobić? – zapytałam szeptem.

– Nie wiem – odszepnęła, rozglądając się, czy