Perspektywa Alejandra
Skończyliśmy jeść, a kosz odrzuciliśmy na bok, robiąc wystarczająco dużo miejsca, by Mariana i ja mogli dzielić się wzajemnym ciepłem.
Leżymy obok siebie, z palcami splecionymi, wzrok skierowany ku niebu. Rozkoszujemy się ciszą, czujemy głębię naszego połączenia, nie mówiąc nic.
I zaskakuje mnie, jak Mariana jest tak otwarta na tę nowość, na tę delikatność.
Intensywność jej p
