Catherine czekała w małym szpitalnym pokoju z Sophią, Marią i Samuelem. Początkowo rozmawiali, ale potem napięcie stało się zbyt silne i zapadli w pełne stresu milczenie. Operacja miała trwać pięć godzin, ale po dwóch Catherine czuła, że zwariuje.
Rozległo się pukanie do drzwi i zerwała się na równe nogi. Otworzyła je, przerażona na myśl o ujrzeniu lekarza lub pielęgniarki. Zamiast tego zobaczyła
