Perspektywa Matei.
Czas zbliża się do północy, rozmawiam z Tatą, Echo siedzi z tyłu mojej głowy, obserwując, jak wskazówki zegara przesuwają się na swoje miejsce.
"Mate, Mate, Mate" – Echo zaczyna intonować, gdy zegar wybija północ, a trzask przerywa jej, a moja uwaga zostaje skierowana tam, skąd dochodzi hałas.
Moje oczy spotykają się ze wzrokiem Amira, gdy podchodzi do nas, a ja powoli wstaję z
