95

Ale gdy jego oddech zwolnił, a pokój wokół niego zaczął się wyostrzać, coś się w nim zmieniło. Wśród całego żalu i rozpaczy zaczął tlić się płomyk nadziei. Nie zamierzał przeżyć, by nic nie robić, tylko wykorzystać tę szansę – jedyną szansę – by naprawić błędy. Może i nie mógł cofnąć się w czasie i wymazać blizn, które zadał swojej rodzinie i wszystkim innym, ale mógł przynajmniej odbudować i spró