Laura pomyślała: "Zamiast rozmyślać w kółko, równie dobrze mogę zapytać wprost, o co chodzi."
Easton powiedział: "Ja..."
Oślepiający złoty błysk nagle przemknął po oknie sięgającym od podłogi do sufitu, na moment rozświetlając pokój, po czym rozległ się potężny huk.
"Ach!" Laura tak pochłonęła się krzykiem, że nie usłyszała, co powiedział Easton.
Gdy grzmot ucichł, poczuła, jakby jej dusza zniknęł
