Rozdzial 45

Idziemy razem do naszych namiotów i już wiem, że nie będę mógł zasnąć, wiedząc, że ona jest ode mnie o niecałą stopę. Wciąż ma na sobie moją koszulkę i zgaduję, że jej nigdy nie odzyskam.

Rozsuwa zamek swojego namiotu, ale zanim do niego wejdzie, potwierdza to, o czym właśnie pomyślałem.

"Nigdy nie oddam tej koszulki. To jedyna rzecz, w której będę spać i będę się w niej pieprzyć, bo to najbliżej,