Leila nie spoglądała na Xeno zbyt często. Właściwie rzadko patrzyła na ludzi.
Zawsze spuszczała wzrok, przez co trudno było dostrzec jej oczy.
Albo w nie spojrzeć.
To był pierwszy raz, kiedy Xeno patrzył w oczy Leili z tak bliskiej odległości.
Źrenice Leili miały blady bursztynowy odcień, emanujący pewnym odosobnieniem.
W tej chwili jej bursztynowe źrenice wypełniała delikatna radość. Uśmiechała s
