Niespodziewanie znów rozległ się głos Ashtona.
– Nie zapomnij za mną tęsknić.
Nagle na sercu zrobiło mi się ciepło.
– Dobrze – nie mogłam się powstrzymać, by nie odpowiedzieć łagodnym głosem.
Gdy skończyłam rozmowę, wciąż nie mogłam zasnąć. Postanowiłam więc pójść do gabinetu. Jak zwykle zarwałam noc. Ale ponieważ spałam w dzień, tym razem nie było tak źle.
Pani Eriksen była bardzo troskliwa w swo
