Oczy Anity błądziły po całym pokoju, omijając spojrzeniem Damiena, który siedział na sofie z założonymi rękami na piersi, czekając na jakiekolwiek wyjaśnienia.
Damien zasługiwał na to, by wiedzieć, co skłoniło jego matkę do okłamywania wszystkich na temat swojej śmierci. Każda cząstka jego istoty cieszyła się, że ona wciąż oddycha.
"Naprawdę nie możesz mnie za to winić, kochanie. Po prostu próbowa
