Perspektywa Tessy
Nie byłam pewna, jak długo czekaliśmy w poczekalni. Czas zdawał się stać w miejscu; mogliśmy tam być minuty, może nawet godziny. Nie byłam w stanie stwierdzić. Wnętrzności mi zdrętwiały i wypłakałam wszystkie łzy, jakie miałam.
Joseph był na tyle uprzejmy, że przez większość czasu milczał, abym mogła przetworzyć myśli. Wpatrywałam się w ekran mojego telefonu, w ostatnią wiadomość
