Elaine była uwięziona i nie wiedziała, ile dni minęło.
Kiedy się budziła, rzadko widywała Martina, ale zawsze czuła czyjąś obecność, gdy tylko zasypiała.
Dlatego domyślała się, że musi być obserwowana.
Myśląc o tym, że każdego dnia żyje pod obserwacją Martina, wpadała we wściekłość i była bliska załamania.
Kiedy znowu obudziła się z koszmaru, krzyknęła: "Martinie, skoro masz odwagę mnie tu więzić,
