Ella
Dar płonie we mnie, a lód odpada z mojego ciała szybciej, niż sądziłam, że to możliwe; woda spływa na podłogę, gdy wypycham się na zewnątrz, uwalniam nogi i rzucam do biegu.
Muszę chwycić za framugę drzwi, wpadając do korytarza; wykorzystuję ją, by wykręcić za róg i biec dalej w stronę holu, gdzie przerażeni ludzie i wilki tłoczą się pod ścianami, rozglądając się i szepcząc, podczas gdy pielę
