17 – Justin

Zdejmuję ją z moich kolan i sadzam na łóżku obok siebie, po czym wstaję. Oboje jesteśmy wciąż kompletnie nadzy, i choć doszedłem, jestem tak samo napalony, jak wtedy, gdy tu wszedłem.

– Justin? – Jej głos jest cichy, gdy idę do drzwi sypialni, a determinacja prostuje mi plecy.

– Zostań – mówię jej przez ramię, wchodząc do salonu i biorąc to, czego potrzebuję. Kiedy wracam, wciąż siedzi w tym samym