Chapter 127 – Breakfast in Pairs

Kiedy wychodzę spod prysznica i wracam do sypialni, z radością stwierdzam, że moje ubrania na dzisiaj – jeździeckie, dzięki Bogu – już dotarły, a jeszcze bardziej cieszy mnie mała notatka na wierzchu. Podbiegam i chwytam białą kopertę, rozrywając ją.

To prosta, krótka notatka – jak wszystkie Kenta:

Wszystko w porządku.

Jestem ci winien.

Uśmiecham się, trochę z przekąsem, widząc jego wstydliwość.