Chapter 299 – Domenico David

– Hej, ślicznotko – mówi Iwan, z uśmieszkiem na ustach, kiedy przechodzę przez cmentarz przykościelny, promieniejąc do niego.

– Popatrz na siebie – odpowiadam, śmiejąc się i wyciągając do niego ręce, gdy podchodzę bliżej. Iwan obejmuje mnie, całując w policzek, a ja odsuwam nieco Dominika na bok, żeby nie został zmiażdżony między nami.

– Pokaż no go – mówi, wciąż się uśmiechając, gdy odwracam Dom