Chapter 205 – Tough Conversations

Mniej więcej czterdzieści pięć minut później Kent pomaga mi wstać. Nogi wciąż mi się trzęsą, ale Kent stoi blisko, kiedy myję zęby i płuczę usta płynem.

– Nie wiem, co o tym wszystkim myśleć – mamroczę, zerkając na niego i czując się niezręcznie, gdy osuszam usta czystym ręcznikiem.

– Co masz na myśli? – pyta, przyglądając mi się z góry.

– Ta nowa bliskość – mówię, marszcząc lekko nos, gdy na nie