Chapter 21 – Boundaries, Bondage

Łapię powietrze, oczy mi się rozszerzają, a potem – natychmiast, jakby ktoś pstryknął włącznikiem światła – wracam do siebie.

– O mój Boże! – krzyczę, odpychając go rękami od klatki piersiowej. – O mój Boże, jesteś obrzydliwy!

Wtedy się śmieje, szczerze rozbawiony, ale nie ustępuje ani o krok pod moim naporem. Po trzech czy czterech pchnięciach Kent cofa się, pozwalając mi go wyminąć i rzucić się