Chapter 264 – Long Lost

Wpatruję się w moją matkę, kompletnie oszołomiona – matkę, którą ledwo pamiętam – ale to absolutnie niezaprzeczalne, natychmiastowe rozpoznanie. Nie tylko dlatego, że wygląda dokładnie jak ja, ale dlatego, że…

Rzeczy, które o niej pamiętam? Sposób, w jaki się porusza podczas chodzenia, kształt, jaki przybierają jej słowa, gdy dzwonią w moich uszach? Są… dokładnie takie same. Poznałabym ją wszędzi