Chapter 277 – The Story Comes Out

Otwierając drzwi łazienki, znów zaciskam zęby i spoglądam z gniewem na swój brzuch.

– Ty to masz wyczucie czasu, mały – mamroczę, ale wychodząc, o mało co nie potykam się o szczeniaka, który wpatruje się we mnie z zaniepokojonymi oczami. Nie mogę powstrzymać cichego śmiechu, który wydobywa się z moich ust.

– No chodź, piesku – szepczę, kręcąc głową i ruszając przez pokój z powrotem do grupy chłop