Punkt widzenia Seraphiny
Powietrze w dokach było gęste od zapachu soli i starej ropy, ale jedyne, co potrafiłam poczuć, to strach.
Migające niebieskie i czerwone światła pojazdów uprzywilejowanych przecinały ciemność.
– Declan! – krzyknęłam znowu, ale mój głos był cienki i ochrypły, a wiatr natychmiast go pochłonął.
Próbowałam rzucić się ku krawędzi molo, chcąc zanurkować w tę lodowatą czerń, by s
