Perspektywa Ashera
W chwili, gdy nagranie się skończyło, nie mogłem oddychać.
Piętnaście minut.
Tyle czasu zajęło przywiezienie Elary do domu z więzienia.
Piętnaście minut jej siedzenia w bezruchu, z dłońmi spoczywającymi na kolanach, z ciałem przyciśniętym do okna, jakby chciała zniknąć w szkle.
Ani razu nie spojrzała na suknię Vivienne wiszącą obok niej.
Ani razu.
A jednak ją oskarżyliśmy – po r
