Tak zwana "karta par" była kolorową, drewnianą tabliczką, z której zwisały dzwoneczki i prezentowała się całkiem pięknie.
Zgodnie z zasadami, uczestnicy musieli zapisać imię osoby, z którą chcieliby stworzyć parę, na tych kartach.
Jeśli imię mężczyzny i kobiety znalazło się wzajemnie na ich kartach, uznawano ich za parę.
Ci, którym nie udało się sparować, musieli kontynuować pisanie imion na tabli
