Myśl o swojej watasze wywoływała w niej tylko smutek, a Abby nie mogła powstrzymać się od myśli, jak żałosne to było.
Przeżyła w tej watasze prawie dwadzieścia lat, ale jedyne, co pamiętała, to łzy i ból. Nie było ani jednej chwili w ciągu ostatnich dziesięciu lat, którą mogłaby wspominać z radością. Abby nie mogła powstrzymać się od westchnienia.
To było naprawdę żałosne!
– Zabierz to! – polec
