– Samanto, wyjdziesz na chwilę? Muszę porozmawiać z Xylą na osobności.
Samantha zerknęła na Xylę, która udawała, że śpi. Jej rzęsy wyraźnie zadrżały. Samantha skinęła głową i wyszła z sali.
Jednak oparła się o drzwi i nie odeszła daleko.
W sali Xavion usiadł obok łóżka i spojrzał na Xylę. Jego głos był stanowczy i łagodny, gdy zaczął mówić.
– Xylo, rozumiem. Dopiero teraz to wszystko do mnie dotar
