Twarz Daniela posmutniała na chłodne słowa Audrey, a w żołądku zawiązał mu się węzeł żalu.
Audrey była cała uśmiechnięta i uprzejma dla reszty rodziny Stephensów, ale w stosunku do niego trzymała dystans. Rozumiał to – to była jego wina; nikt inny nie był za to odpowiedzialny.
Daniel wypuścił powietrze i przybrał poważny ton. „Audrey, szukasz kogoś, kto usunie eksperymentalny chip z mózgu?”
„Sk
