Kiedy Alistair zobaczył, jak ludzie Donalda wyprowadzają Francisa i Evelyn, jego twarz posępniała. Żyły na jego czole pulsowały ze złości, i zdał sobie sprawę, że był lekkomyślny. Skoro Donald mógł porwać Audrey ze szpitala, nie ma mowy, żeby zostawił jego rodziców w spokoju.
Donald, obserwując frustrację Alistaira, nie mógł powstrzymać uśmiechu. Klasnął w dłonie, a światła za ukrytymi drzwiami z
