Gdy Alden i Peter zostali sami, stanęli obaj w milczeniu przy oknie. Peter przyciągnął syna do krótkiego uścisku, spoglądając na niego z dumą, po czym odezwał się:
„Wiem, że nie pamiętam ostatnich sześciu lat spędzonych u twego boku, ale wiem, że jesteś dobrym człowiekiem. Twoja matka wykonała kawał niesamowitej roboty, wychowując cię. Jestem dumny z tego, jak sprawnie przejąłeś stery rodzinnej fi
