„Wszystko w porządku, skarbie?” — pyta mnie cicho Tata z drugiej strony wyspy kuchennej, patrząc na mnie z troską. Niemal leżę na blacie, czując suchość w ustach. „Chcesz trochę wody?”
Patrzę na niego z zaskoczeniem i kiwam głową, obserwując, jak szybko podaje mi szklankę lodowatej wody. Ale nawet gdy biorę małe i powolne łyki, wciąż jestem świadoma rozmowy toczącej się wokół mnie.
„Pochlebia mi,
