Po raz pierwszy Zachary poczuł się jak kompletny idiota. Dlaczego tak długo zajęło mu zrozumienie, jaka niesamowita matka mi była?
Błagał: „Czy możesz mi wybaczyć?”
Patrząc, jak płacze wniebowzięty, z jakiegoś powodu czułam się oszołomiona. „Czy przebaczenie w ogóle ma znaczenie w tym momencie?”
Jego szloch urwał się, gdy wbił we mnie osłupiały wzrok.
„Życie to wybory i konsekwencje” – powiedz
