Arielle uprzejmie skinęła głową Everettowi. – Dzień dobry, jestem Arielle i nie mogę się doczekać gry przeciwko tobie.
Jednak Arielle zdziwiła się, gdy Everett odpowiedział jedynie aroganckim skinieniem głowy. Następnie pożegnał się z Vinsonem i skierował w stronę swojego stolika szachowego.
Arielle właśnie została potraktowana z lekceważeniem przez ucznia swojego ucznia.
To jest... dziwne.
– Nie
