POV Emmy
Przez następne 45 minut Andrew i ja rozmawialiśmy i śmialiśmy się.
Ból w moim ciele zelżał, gdy doktor Wren dał mi coś na niego, ale wciąż bolało. To, czego naprawdę potrzebowałam, to mój towarzysz. Ale nie mogłam o niego poprosić.
Drzwi do mojego pokoju otworzyły się z hukiem i do środka wbiegł Logan. Moja skóra zamrowiła na jego widok. Miał na sobie czarne spodnie dresowe i obcisły czar
