Rozdział 531: Nieznośna samotność

*Natalia*

Dziś była pełnia księżyca. Jego światło wlewało się przez moje otwarte okno, oświetlając mnie. Ale w przeciwieństwie do słońca, nie dawał ciepła – tylko bezkresną, zimną otchłań.

Wpatrywałam się tępym wzrokiem w niebo, czując, że całe moje ciało jest cięższe niż zwykle, gdy leżałam skulona pod kocami. Łzy na szczęście przestały płynąć, ale suche ślady na mojej twarzy były nieprzyjemne. K