Roześmiałam się, obserwując swoje odbicie w lustrze na całą ścianę, wyginając się, żeby ocenić efekt tego prowizorycznego stroju, który dla mnie stworzyliśmy.
– Christian, to jest absurdalne! – mówię, kręcąc głową z niedowierzaniem.
– Nieprawda, wyglądasz świetnie! – odpowiada, stojąc za mną i dumnie uśmiechając się na widok swojego dzieła.
Przewracam oczami, naciągając kapelusz rybacki głębiej na
