Tak długo, jak będę żyła, nigdy nie zapomnę widoku Bastiena zabijającego Blaise'a, ani dziwnego uczucia ulgi, patrząc, jak gaśnie życie innej istoty w tak brutalny sposób. W innych okolicznościach mogłabym być przerażona, ale teraz czuję tylko niesamowite wrażenie, jak cały mój strach nagle wyparowuje. Dzieje się to niemal zbyt szybko, rzucając mną tam i z powrotem pomiędzy tak skrajnymi emocjami,






