12 – Karolina

"To jest surrealne." Zlizuję syrop z ust i obserwuję, jak Nolan przewraca naleśnika na drugą stronę.

Stoi w małej kuchni, ubrany jedynie w bokserki, które nisko opadają na jego pośladkach, ukazując nie tylko twarde linie mięśni, wypracowane latami fizycznej pracy, ale także wytatuowany na jego skórze mój wizerunek. Powinnam się uszczypnąć, żeby upewnić się, że nie śnię, ale wciąż czuję go w sobie.