12 - Preston

Nie powinienem do niej iść, nie powinienem jej dotykać, ale w mojej głowie rozbrzmiewa tylko jedno słowo: brać.

Bez zastanowienia podnoszę ją z ziemi i obracam tak, że ja siedzę na łóżku, a ona okrakiem na moich kolanach. Chwytam ją za włosy i odchylam jej głowę, a moje usta stapiają się z jej ustami. Spanie obok niej zeszłej nocy nie wchodziło w grę. Byłem zbyt cholernie napalony, żeby zasnąć, a